De straat was mijn speelterrein

04/10/2015

We zullen een familiale verzekering moeten afsluiten, zei vader Nijffels toen hij zijn zoon vijfenvijftig jaar geleden zag voetballen in hun nieuwbakken Kortrijkse straat. "Een verlichtingspaal vormde één kant van onze goal, maar het echte doel was vaak het raam van de overburen", glimlacht zoon Freddy vandaag.

Freddy groeide samen met zijn zus Caroline op in een rijhuis met bel-etage in Kortrijk. "Het was een nieuwe buurt en de straat was mijn speelterrein. Samen met de buurjongens waren we wild van voetballen, fietsen, sjezen met speelgoedtreinen, tafelvoetbal, monopoly spelen en kikkers opvissen in de bomputten. We beleefden er een prachtige jeugd en keken vol bewondering naar de eerste televisie en Volkswagen Kever van de buren." Na Freddy en Caroline werd het huis en de omgeving ook de favoriete plek van een nieuwe generatie.

"Mijn twee dochters spendeerden er heel veel tijd. Het was voor hen de uitgelezen plek om te studeren. Hun grootmoeder, Marraintje, was hun toeverlaat en stond altijd voor ze klaar." Drie generaties verzamelden op die manier mooie herinneringen aan de statige gezinswoning uit de vijftiger jaren.

De oude kolenkelder, wasplek, salon, badkamer, keuken en andere kamers maakten nu plaats voor een open en ruim rijhuis in een buurt dat volop aan een verjongingskuur bezig is.

Van de generatie van Freddy’s ouders is enkel nog een overbuur present. Nieuwe jonge gezinnen maken nu het mooie weer. "Ik begrijp wel waarom ze hier komen wonen: de snelweg, het station en het centrum is dichtbij. En het is bovenal een mooie straat met alle winkels in de buurt."